Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe, sporządzona w Genewie dnia 1 lipca 1970 roku.

Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe ma zastosowanie do przewozu drogowego rzeczy i osób, pojazdami zarejestrowanymi w dowolnym Państwie Członkowskim lub w państwie będącym stroną AETR, na całej trasie, gdy jest to przewóz pomiędzy Wspólnotą a państwem trzecim innym niż Szwajcaria lub państwami będącymi stronami porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo przewóz przez takie państwo.

W przypadku przewozu drogowego wykonywanego pojazdami zarejestrowanymi w państwie trzecim, niebędącym stroną AETR, postanowienia AETR należy stosować do części trasy odbywanej na terytorium Wspólnoty lub państw będących stroną AETR.

AETR określa m.in. wiek kierowcy, czas prowadzenia pojazdu, przerwy i odpoczynek kierowcy, obowiązek montowania i używania urządzenia kontrolnego, obowiązek homologacji i kontroli urządzenia kontrolnego (tachografu).

Obecnie członkami tej umowy są:
Francja, Belgia, Włochy, Holandia, Portugalia, Wielka Brytania, Irlandia, Niemcy, Luksemburg, Hiszpania, Austria, Szwecja, Polska, Norwegia, Dania, Grecja, Czechy, Słowacja, Bośnia i Hercegowina, Słowenia, Białoruś, Estonia, Jugosławia, Łotwa, Mołdawia, Chorwacja, Rosja.

Umowa nie ma zastosowania do międzynarodowych przewozów drogowych wykonywanych przez:

– pojazdy przeznaczone do przewozu towarów, których dopuszczalna masa całkowita DMC łącznie z przyczepami lub naczepami nie przekracza 3.5 t.

– pojazdy przeznaczone do przewozu pasażerów, które ze względu na typ konstrukcyjny i wyposażenie nadają się do przewozu najwięcej 9 osób łącznie z kierowcą i są do tego celu przeznaczone.

– pojazdy przeznaczone do przewozu pasażerów w usługach regularnych, których droga przebiegu nie przekracza 50 km.

– pojazdy, których maksymalna prędkość dopuszczalna nie przekracza 30 km/h.

– pojazdy przeznaczone dla lub podlegające kontroli sił zbrojnych, służb obrony cywilnej, pożarniczych i sił odpowiedzialnych za utrzymywanie porządku publicznego.

– pojazdy przeznaczone do usług kanalizacyjnych, ochrony przeciwpowodziowej, wodociągowych, gazowniczych i energetycznych, zarządów dróg, usług oczyszczania, telegraficznych, przewozu artykułów pocztowych, transmisji radiowej, usług telewizyjnych oraz związanych z wykonywaniem nadajników lub odbiorników radiowych lub telewizyjnych.

– pojazdy używane w stanach wyjątkowych lub przeznaczone do zadań ratownictwa.

– wyspecjalizowane pojazdy przeznaczone do zadań medycznych.

– pojazdy przewożące wyposażenie cyrkowe i wesołych miasteczek.

– wyspecjalizowane pojazdy pomocy technicznej.

– pojazdy przechodzące próby drogowe w celach ulepszeń technicznych, naprawczych lub utrzymania oraz pojazdy nowe lub przebudowane, które jeszcze nie weszły do ruchu.

– pojazdy używane do niehandlowych przewozów dóbr w celach prywatnych.

– pojazdy używane do odbioru mleka w fermach lub odwożące do ferm pojemniki na mleko bądź produkty mleczne przeznaczone do karmienia bydła.