Konwencja ADR to europejska umowa dot. międzynarodowego przewozu drogowego materiałów niebezpiecznych.

Sporządzono ją w Genewie dnia 30 września 1957 roku. Polska ratyfikowała tę konwencję w 1975 roku. Obowiązuje ona obecnie w 44 krajach.

Przepisy konwencji ADR nowelizowane są co dwa lata w roku nieparzystym. Od 1 stycznia danego roku można ją przyjmować nieobligatoryjnie (nieobowiązkowo; z możliwością stosowania poprzedniej wersji konwencji), zaś od 1 lipca danego roku –obligatoryjnie (obowiązkowo).

Od 2003 roku wszystkie przedsiębiorstwa (przewoźnicy, firmy odbierające, wysyłające materiały niebezpieczne) wykonujące zlecenia związane z transportem drogowym towarów i ładunków niebezpiecznych muszą podjąć współpracę z doradcą ds.bezpieczeństwa (Doradca ADR). Pomaga on w realizacji wymagań nałożonych przez konwencję, ponadto sporządza obowiązkowe sprawozdania roczne do wojewody, a także wprowadza odpowiednie procedury i instrukcje bezpieczeństwa.

Konwencja ADR składa się z umowy właściwej, a także załączników A i B, stanowiących jej integralną część. W umowie właściwej określone są stosunki prawne pomiędzy uczestniczącymi krajami. Natomiast w załącznikach zawarte są przepisy regulujące warunki międzynarodowego transportu drogowego poszczególnych materiałów niebezpiecznych.

Załącznik A przedstawia podział produkowanych na świecie materiałów niebezpiecznych (13 klas zagrożeń), jak również szczegółową klasyfikację tych towarów w poszczególnych klasach:

– Materiały i przedmioty wybuchowe
– Gazy
– Materiały ciekłe zapalne
– Materiały stałe zapalne
– Materiały utleniające
– Materiały trujące
– Materiały promieniotwórcze
– Materiały żrące
– Różne materiały i przedmioty niebezpieczne

Ponadto w załączniku A określono ogólne oraz szczegółowe warunki opakowania pojedynczych materiałów niebezpiecznych, a także wymagania w zakresie ich oznakowania i warunki ich badań.

Załącznik B obejmuje:

– Warunki przewozu materiałów niebezpiecznych
– Warunki oznakowania pojazdów wraz z ich dodatkowym wyposażeniem
– Warunki techniczne pojazdów samochodowych, cystern, przyczep, kontenerów
– Niezbędną dokumentację przy tych przewozach
– Wymagania dot. osób uczestniczących w tego rodzaju transporcie
– Warunki załadunku i rozładunku tych materiałów
– Zakazy ładowania towarów razem w jednym pojeździe

Pojazdy transportujące substancje niebezpieczne wyposażane są w pomarańczową, odblaskową tablicę informacyjną , która zawiera dwa numery rozpoznawcze przewożonych materiałów:

– numer rozpoznawczy niebezpieczeństwa (w liczniku, dwie lub trzy cyfry),
– numer rozpoznawczy materiału (w mianowniku, cztery cyfry).

Wymiary tej obowiązującej na podstawie konwencji ADR tablicy to40x30 cm.